"maghihintay ako. sagaran. kakayanin ko."
hekk.
mga salitang binitiwan ko sa isang taong minahal ko.
baliktad noh?
ako yung maghihintay. usual kasi sa mundong ibabaw na ang mga lalaki ang naghihintay sa mga babae habang inaasam ang matamis nitong "OO"..
pero wala namang rule tungkol diyan e.
wala namang kasarian ang mga desisyon. walang panlalaki. wala ring pambabae.
kaya, ginawa ko iyon.
wala namang mawawala e.
at lalong walang masama kung gagawin ko.
malakas ang loob ko noon.
mahina ang kaba ko sa takot.
marami akong mga bagay na noon ko pa lamang nasubukan.
mahirap pala kapag binabalewala ka ng isang taong pilit kang nagpapapansin.
mas masakit pala ang balik nang itinatakwil ka ng iba.
pinilit kong manatili.
kumapit ng mas mahigpit.
desidido akong hindi bumitaw.
adik.
oo.
sadyang adik ako ng mga panahong yon.
pero, wala akong nagawa.
hindi umubra ang powers ko sa kanya.
ayaw talaga e.
ngayon.
sinusubukan ko ng lumimot.
unti-unti ko nang ibinabaon ang kahapong dati'y ayaw kong pakawalan.
ngayon,
nalaban ko na yung jacket kong ilang linggo kong hindi nilaban dahil kumapit dito ang amoy ng pabango niya.
ngayon,
natanggap ko nang hindi pwedeng maging kami.
sa bandang huli,
isa lang ang hinihiling ko.
sana hindi na lang kita nakilala.
sana hindi ko nalang nalaman na may taong nabubuhay tulad mo..
minsan nang umikot ang mundo ko sayo.
ngayon,
pinaninindigan ko na ang muling pagbangon ko.
paalam.
salamat.
hanggang sa muli.
psssft.
enough said.
(xxx)
No comments:
Post a Comment